Isabelle Eberhardt beschreef El Oued in 1899 als een toverwereld waar de stilte overweldigend was. De mensen die ze ontmoette, kwamen haar voor als bijbelse figuren.

Ze schrijft over de eeuwige melancholie van de Sahara, die een ‘dromerig en fanatiek’ volk voortbracht, dat zich richt tot de ene God.

sabelle Eberhardt beschreef El Oued in 1899 als een toverwereld waar de stilte overweldigend was. De mensen die ze ontmoette, kwamen haar voor als bijbelse figuren. Ze schrijft over de eeuwige melancholie van de Sahara, die een ‘dromerig en fanatiek’ volk voortbracht, dat zich richt tot de ene God.